::kucuk bir dilek:: Anlamdan, yaşamdan, andan uzak ömürlerin içinde, tekrara alınarak tüketilen replikler, çoğu zaman da ezberler vardı.Birbirinden farklı her güne, birbirinin aynı selam verişler, günaydın deyişler, sabah telaşları, yarım kahvaltılar, kaçan otobüsler İşe geç kalış teraneleri, nefes nefese kalışlar, yaşamın kıyısında durup, en içinde kalmaya çabalayışlar Hep bir şeylere, gerçeğe geç kalışlar Günün
::SOZLUK:: ÖLÜM:Ruh kurtuldu dikenli tellerinden.Kanamıyor kanatlarıUçup gitti özgürlüğünün peşinden SİYAH:Geceyi boyamışlar boydan boya.Ne bir fırça ne de boya yardımıylaDoğuşundan mütevellitmişBaşka rengi katamamış koynuna IŞIK:Yolun sonundaAlıyor gözümü bir aydınlık.Arkamda bıraktığımKaranlığı kıskandırırcasınaKELİME:Her doğan gibiOna da sorulmadıHayata gelmeyi isteyip istemed
::iz::yazamamanin halleri:: Silgi,Kurşunu siler.Mürekkep,Damladığı yerde kalır.Islanır sayfalar.Kanar durmadan gece,Mumun gölgesinde.Mürekkebi bitik kalemlerle,Yazamazsın kağıt üstüne.Kurşun yırtar sayfayı,Ölür doğmadan hece.Kursağa düğüm,Hecelenemeyen her kelime.Çığlık çığlığa cümleler...İsyanlarında davul sesleri,Mürekkebe bulanmış ayak izleri.Sürüyorlar kendilerini,Sayfaların üzerine.Doğamadan geceyeÖldü
dokuntu II baykuşunen ince tüyüne astıgece kendini,ipektendi ilmeği...feryat etti kadın,kurudu ölümün ıslaklığıyla...tutuştu fotoğraftaki çocuk,söndü kadına...öldü gece,gömüldü küle...kadın!ilmeğin bitiminde...gıdıklıyor şimdi sabahı,bir baykuş tüyüyle...üstü başı kül,kaşı gözü gece içinde...
--
...
--
--
...
--
...
bernam sen yap biz favlayalım ya
--
hayat ne garip kuşlar böcekler falan.